_ پیرمرد در حالیکه کتاب را از همه جوانب برسی میکرد میگفت : هوم! کتاب مهمی است اما خیلی کسل کننده است .شبان شگفت زده شد ، پس آن مرد هم خواندن بلد بود .......، پیرمرد ادامه داد : این کتاب از همان  چیز هایی حرف میزند که تقریبا همه کتابها از ان حرف میزنند .یعنی ،ناتوانی انسانها در انتخاب سرنوشتشان ،و اخر سر باوری را ارائه میدهند که بزرگترین گزافه و دروغ دنیاست. مرد جوان شگفت زده پرسید: و این بزرگترین دروغ کدام است ؟  اینست :

در زندگی ما لحظه ای فرا میرسد که تسلط بر زندگی را از دست می دهیم و از آن پس سرنوشت بر هستی ما مسلط میشود و این بزرگترین گزافه ی عالم است

                                                   «   کیمیا گر / پائو لو  کوئیلو

 عروسی جلال ال احمد و سیمین دانشور .......................!

......از زمان آشنایی ام با او تا روزی که مرا به عروسی دعوت کرد هرگز باور نمی کردم  این  آدم روزی ازدواج کند .ولی این یکی از خصایل جلال بود که همواره کاری میکرد که دیگران از او انتظار نداشتند.

مجلس عروسی خیلی ساده و بی پیرایه و خودمانی بود و جز چند نفر از نزدیکان عروس باقی همه از دوستان جلال بودنند .تقریبا  سی چهل نفر می شدند . همه ایستاده بودنند در یک سالن نسبتا کوچک.الان خاطرم نیست در کجا بود . جلال خودش که خانه به دوش بود .در منزل خانم دانشور هم نبود .شاید در خانه ملکی بود. درست یادم نیست .اما انچه به خوبی به  یادم هست کادویی بود که صادق هدایت برای  جلال اورده بود . در اواسط مجلس، صادق بسته ای را در اورد و تقدیم عروس و داماد کرد . بسته ای بود به اندازه ی یک جعبه ی شیرینی یک کیلویی . همه با اشتیاق دور او جمع شدند. جعبه که باز شد از توی ان جعبه ی کوچکتری بیرون امد، ان را که باز کرد بسته ای باز کوچکتر تا رسید به قوطی ای به اندازه ی قوطی یک خمیر دندان کوچک و از توی ان  یکی از ان قاشقهای پلاستیکی که در قوطی شیر خشک می گذارند  بیرون امد. انوقت  صادق گفت :

_   «لطفا با همین تا اخرش را میل کنید!» و شلیک خنده ی همه گی .

در همان شب از خانم سیمین دانشور که برای اولین بار می دیدمش پرسیدم:« خانم، شما نمی خواهید  یک ترانه ای برای دوستان بخوانید؟» با لهجه ای شیرین شیرازی گفت :ای آقا،صدای من از غراب زکام گرفته هم بدتر است !

برگرفته از مقاله یی تحت عنوان خاطراتی از جلال  به نوشته ای دکتر انور خامه ای